Het rozensnoer                    (voor iemand héél bijzonder)

In voorjaarslommer vond ik haar

En bond haar vast met rozensnoeren:

Zij voelde 't niet en sluimerde

Ik keek haar aan, mijn leven hing

Met deze blik vast aan haar leven:

Ik voelde het en wist het niet.

Toch fluisterde ik haar spraakloos toe

En ruiste met de rozensnoeren

Toen schrok zij uit haar sluimer op.

Zij keek mij aan, haar leven hing

Met deze blik vast aan mijn leven.

En om ons was Elysium.

Elysium: 

valleien op de westrand van de aarde bij de oceaan, waar eeuwig lente heerst.

het verblijf van gelukzaligen, de hemel, het paradijk.